Skip to content

Najbardziej obrzydliwe zwierze w Australii, czyli 11 ciekawostek o australijskim białym ibisie

brudasy w wielkim mieście

‘Bin chickens’ (kurczę śmietnikowe), brudas, ‘dumpster divers’ (nurkujący w śmietniku), ‘foul fowl’ (wulgarne ptactwo) czy ‘winged rubbish rats’ (szczury ze skrzydłami). Ile obraźliwych nazw może nosić jeden ptak? Jak się okazuje bardzo wiele.

utwór pięknie obrazujący podejście do ibisa

Naturalne środowisko australijskiego ibisa to mokradła, dzisiaj prawdopodobnie częściej widywane brodzące w śmieciach. Dewastacja ich naturalnych siedlisk i susze na obszarach wiejskich zniszczyły ich naturalne domy. Natomiast obfitość czystej wody i żywności w dużych miastach, zachęciła do zamieszkania bliżej ludzi.

Australijski biały ibis niesie jednak bardzo ważne przesłanie dla innych: „Jestem tutaj, ponieważ moje środowisko domowe nie jest już odpowiednie dla moich potrzeb”.

Czym naturalnie charakteryzuje się nielubiany przez wielu ibis?

11 ciekawostek o australijskim białym ibisie:

  1. Australijski biały ibis (threskiornis moluccus) jest ptakiem długonogim o wysokości około 60 do 75 centymetrów. Głównie biały, z delikatnymi czarnymi piórami i czarną, łysą głową z bardzo długim zakrzywionym dziobem. Duże ciało dodaje im pewność siebie wśród ludzi i drapieżników.
  2. Historycznie rzadko występujący na obszarach miejskich. Masowa migracja na tereny wschodniego wybrzeża rozpoczęła się w późnych latach 70-tych. Obecnie powszechnie spotykany w większości dużych miast.
  3. Preferowane siedliska obejmują bagna, laguny, równiny zalewowe i łąki, ale ibisy stały się również stałymi mieszkańcami parków miejskich i ogrodów.
  4. Ibis żywi się zarówno bezkręgowcami lądowymi jak i wodnymi. Najchętniej wybieranymi pokarmami są raki i małże, które ptak uzyskuje kopiąc długim dziobem w piasku.
  5. Rozpiętość skrzydeł ibisów mierzy ponad metr szerokości co robi wrażenie.
  6. Zapach jaki wydostaje się spod ich skrzydeł jest unikalny dla tego gatunku i przypomina zakurzony, piżmowy, stęchły rodzaj pierzastego smrodu.
  7. Te długie, “śmierdzące” skrzydła pozwalają im latać setki kilometrów w nowe miejsca i odkrywać inne środowiska.
  8. Jedwabista skóra głowy chroni ptaki przed zarazkami i chorobami, gdy zanurzają się głęboko w kosze na śmieci.
  9. Podczas sezonu godowego normalnie różowe różowe ciało pod skrzydłem zmienia kolor na jasnoczerwony.
  10. Gniazdo ibisa przypomina płytką platformę o kształcie misy z kijami, trawami lub trzcinami, zlokalizowaną na drzewach czy w pobliżu zbiorników wodnych i innych ptaków takich jak czaple, lub kormorany.
  11. W ostatnich latach toczy się debata na temat tego, czy uznać je za szkodniki czy potencjalnie zagrożone gatunki. Wszyscy są zgodni co do jednego, że odbudowywanie siedlisk podmokłych, utrzymywanie naszych miast w czystości i śmieci pod kontrolą, pozwoli w przyszłości lepiej żyć zarówno ibisom jak i ludziom.

Póki co cieszmy się białymi ibisami – brudasami w pobliżu.

Źródła:

https://www.environment.nsw.gov.au/resources/nature/wildAboutIbis.pdf

https://en.wikipedia.org/wiki/Australian_white_ibis

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: